بوته
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تِ) (اِ.) ۱- گیاهی پر شاخ و برگ که زیاد بلند نشود. ۲- بچه آدمی و دیگر حیوانات. ۳- نقش و نگار روی پارچه. ۴- کنایه از: زلف و گیسو.
(تَ یا تِ) (معر.) (اِ.) ظرفی که طلا و نقره را در آن ذوب کنند: بوته زرگری.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تِ) (اِ.) ۱- گیاهی پر شاخ و برگ که زیاد بلند نشود. ۲- بچه آدمی و دیگر حیوانات. ۳- نقش و نگار روی پارچه. ۴- کنایه از: زلف و گیسو.
(تَ یا تِ) (معر.) (اِ.) ظرفی که طلا و نقره را در آن ذوب کنند: بوته زرگری.