بودردا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بودردا. [ دَ ] (اِخ ) نام صحابی است و مناقب او بسیار. (آنندراج ) : از این مشت ریاست جوی رعنا، هیچ نگشاید مسلمانی ز سلمان جوی، درد دین ز بودردا. سنایی . فروشد آفتاب دین برآمد روز بی دینان کجا شد درد بودردا و آن اسلام سلمانی . سنایی . رجوع به ابودردا عویمربن عامر... شود.