واژه‌جو

بورو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بورو. (اِ) قرنا [ کرنا ] و شیپور که هنگام صید و شکار می نوازند.(آنندراج ). بوق و شیپور شکارچیان . (ناظم الاطباء). ♦ بوروزن ؛ نفیرچی و قرنانواز. (آنندراج ). ◄ لوله و مجرا. ◄ مذنب . (ناظم الاطباء).

معنی بورو | واژه‌جو