بوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوری . [ ری ی ] (ع اِ) طریق . (از منتهی الارب ). راه و طریق . (ناظم الاطباء). ◄ (ص نسبی، اِ) یک نوع ماهی در مصر منسوب به شهر بوره . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). قسمی ماهی به رود نیل . (دمشقی ).
بوری . [ ب َ ] (اِخ ) تیره ای از موری هفت لنگ بختیاری . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٧٣).
بوری . (اِخ ) ابن طغتکین . رجوع به تاج الملوک بوری بن ... شود.