بوز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ص.) ۱- اسب تندرو. ۲- مرد تیزهوش.
(~.) (اِ.) زنبور سیاه.
(بَ بُ) (اِ.) = بوزک. بوز: ۱- کفک. ۲- تنه درخت.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ص.) ۱- اسب تندرو. ۲- مرد تیزهوش.
(~.) (اِ.) زنبور سیاه.
(بَ بُ) (اِ.) = بوزک. بوز: ۱- کفک. ۲- تنه درخت.