بوستان پیرا

بوستان پیرا. (نف مرکب ) بوستان پیرای . باغبان . (آنندراج ). بستان پیرا. بوستان بان . (فرهنگ فارسی معین ) : اگر از دورباش بوستان پیرا نیندیشد سر از یک طوق با قمری کند سرو روان بیرون . صائب . بسعی بوستان پیرا چه حاجت باغ مینو را. یغما (از ضیاءاللغة). رجوع به بستان پیرا و بستان پیرای شود.