بوسه باران کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسه باران کردن . [ س َ /س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بوسه فراوان زدن : هر دم ز برق خنده ش چون کرد بوسه باران بر کشت زار عمرم باران تازه بینی . خاقانی . ز برق خنده های سربمهرت بمجلس بوسه باران تازه کردی . خاقانی .