بوسیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسیده . [ دَ / دِ ] (ن مف ) کسی که او را بوسیده باشند. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کهنه و فرسوده و مندرس و در اصل ببای فارسی است و به بای عربی شهرت گرفته . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به پوسیده شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسیده . [ دَ / دِ ] (ن مف ) کسی که او را بوسیده باشند. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کهنه و فرسوده و مندرس و در اصل ببای فارسی است و به بای عربی شهرت گرفته . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به پوسیده شود.