بوقیصا
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوقیصا. (معرب، اِ) مأخوذ از یونانی . درخت سفیدار. (ناظم الاطباء). درخت سپیدار باشد و آن نوعی از بید است و بعضی، درخت پده و پشه غال را نیز گفته اند که بعربی شجرةالبق خوانند. (برهان ) (آنندراج ). دروار. (فهرست مخزن الادویه ) (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). نشم الاسود . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به نشم و دردار و لکلرک ج ١ ص ٢٩١ و ج ٢ ص ٨٣ شود.