بون/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(اِ.) بچه دان، زهدان.(بَ) [ ع. ] (اِ.) دوری، جدایی.(اِ.) = بن: نهایت و پایان هر چیز، بیخ.واژه قبلی: بومیواژه بعدی: بونکر