بَنان

وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ کُلَّ بَنَان «بَنان» جمع «بَنَانَة» به معناى سر انگشت دست یا پا و یا خود انگشتان است، و در سوره «انفال» مى تواند کنایه از دست و پا بوده باشد و یا به معناى اصلیش که انگشتان است; زیرا قطع شدن انگشتان و از کار افتادن آنها اگر در دست باشد قدرت حمل سلاح را از انسان مى گیرد، و اگر در پا باشد، قدرت حرکت را. این احتمال نیز وجود دارد که اگر دشمن مهاجم پیاده باشد، هدف را سر او قرار دهید و اگر سواره باشد دست و پاى او را.(9)