بُدْن

وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاها لَکُم مِّنْ شَعَائِرِ اللهِ «بُدْن» (بر وزن قدس) جمع «بدنة» (بر وزن عجله) به معناى شتر بزرگ و چاق و گوشت دار است. و از آنجا که چنین حیوانى براى مراسم قربانى، اطعام فقرا و نیازمندان مناسب تر است، مخصوصاً روى آن تکیه شده; و گرنه مى دانیم چاق بودن حیوان قربانى از شرائط الزامى نیست. همین مقدار کافى است که لاغر نبوده باشد.(8)