بُنْیان

أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْیانَهُ «بُنْیان» مصدرى است به معناى «اسم مفعول»; یعنى بنا وساختمان بعضى «بُنْیان» را در سوره «صافات» به «منجنیق» تفسیر کرده اند که وسیله پرتاب اشیاء سنگین از فاصله هاى دور بود، ولى غالب مفسران همان تفسیر اول را برگزیده اند که «بنیان» ساختمان و چهار دیوارى بزرگ است.(13)