بِظُلْم

مُهْلِکَ الْقُرى بِظُلْم «بِظُلْم» مى تواند به این معنا باشد که خدا کسى را به خاطر ستم هایش، و در حال غفلت، پیش از فرستادن پیامبران مجازات نمى کند. و مى تواند به این معنا باشد که خدا افراد غافل را از روى ظلم و ستم کیفر نمى دهد; زیرا کیفر دادن آنها در این حال، ظلم و ستم است و خداوند برتر از این است که درباره کسى ستم کند.(10)