بچه آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچه آوردن . [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) بچه برآوردن . بچه زادن . (آنندراج ). بچه کردن . بچه زاییدن : سگ آورد بچه گر هفت هشت، کس نخورد دو سه به حیله بود در دهی و در کوئی . امیرخسرو.