بچیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بچیز. [ ب ِ ] (ص مرکب ) کهین . کوچکترین . کمینه . کمترین هر چیز. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). لاشی ٔ. ♦ بچیز ناگرفتن ؛ اعتبار ناکردن . التفات ننمودن . (ناظم الاطباء). ♦ بچیز نداشتن ؛ مهم ناشمردن . بچیزی نداشتن : چو صف برکشیدم ندارم بچیز نیندیشم از لشکرت یک پشیز. فردوسی . ♦ بچیز نشمردن یا بچیزی نشمردن ؛ بکمترین حساب نیاوردن .