بکاغذ بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکاغذ بردن . [ ب ِ غ َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) به بلندترین درجات بزرگواری کسی را سرافراز کردن . (ناظم الاطباء). بعزت تمام بردن . (آنندراج ). بعزت بردن . (شرفنامه ٔ منیری ) : نه قندی که مردم بصورت خورند که ارباب معنی بکاغذ برند. سعدی (از آنندراج ) (از شرفنامه ٔ منیری ). و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ٣٣٢ ومؤید الفضلاء شود.