بکامت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بکامت . [ ب َ م َ] (ع اِمص ) بکامة. گنگی یا عجز بیان . (آنندراج ). ◄ بلاهت . (آنندراج ). و رجوع به بکامة شود.