بکایا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بکایا. [ ب َ ] (ع اِ) ج ِ بِکاء. (منتهی الارب ). ج ِ بکیة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج، بَکی ٔ. (منتهی الارب ). رجوع به مفردهای کلمه شود.