بکره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ رِ یا رَ) [ ع. بکرة ] (اِ.) بامداد پگاه، پگاه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ رِ یا رَ) [ ع. بکره ] (اِ.) بامداد پگاه، پگاه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکره . [ ب ُ رَ/ رِ ] (اِ) میکده و میخانه . (ناظم الاطباء).
بکره .[ ب ُ رَ / رِ ] (از ع اِ) چرخ چاه . (ناظم الاطباء).