بکلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ کُ لّ) [ فا - ع. ] (ق مر.) کلاً، تماماً.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ کُ لّ) [ فا - ع. ] (ق مر.) کلاً، تماماً.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکلی . [ ب ِ ک ُل ْ لی ] (ق مرکب ) تمام . تمام و کمال . کلاً. تماماً. بالمره : ما بمردیم و بکلّی کاستیم بانگ حق آمد همه برخاستیم . مولوی . و رجوع به کل شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
یکسره، همه، همگی، سراسر، بیکبار، از بیخ و بن