بکونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکونه . [ ب َ ن َ / ن ِ ] (اِ) بمعنی بکونک است که شمشیر چوبین باشد. (برهان ) بکونک است . (از جهانگیری ). رجوع به بکونک شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکونه . [ ب َ ن َ / ن ِ ] (اِ) بمعنی بکونک است که شمشیر چوبین باشد. (برهان ) بکونک است . (از جهانگیری ). رجوع به بکونک شود.