بکیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بکیة. [ ب َ کی ی َ] (ع ص ) بکی ٔ. ناقة بکی ٔ و بکیة؛ ماده شتر کم شیر. ج، بِکاء، بکایا. (منتهی الارب ). و رجوع به بکی ٔ شود.