بک

(بُ) (اِ.) ۱- نوعی کوزه دهن تنگ که گردنش کوتاه و شکمش پهن و گرد است، تنگ. ۲- نوعی غلیان سفالین، غلیان بک. غلیان بک: نوعی غلیان سفالی.

(بِ) (اِ.) انگشت، زغال، زگال.

(بَ) [ انگ. ] (اِ.) در فوتبال به بازیکنان مدافع گفته می‌شود که جلویِ دروازه بان و پشت سر بازی کنان دیگر قرار دارند.