بگاه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(بِ) (ق مر.) ۱- به وقت، به موقع. ۲- صبح زود، هنگام فجر.مترادفها و واژههای مرتبطبامداد، پگاه، صبحگاهان ≠ شامگاهبموقع، بهنگام ≠ بیموقع، نابهنگامواژه قبلی: بکورواژه بعدی: بگشن