بی بغل

بی بغل . [ بی ب َ غ َ ] (ص مرکب ) کنایه از مفلس و تهیدست . مرادف کم بغل . (آنندراج ). فقیر و بینوا و تهیدست . (ناظم الاطباء). ♦ بی بغل بودن ؛ بی برگ بودن . (رشیدی ).