بی ذوقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ذوقی . [ ذَ / ذُو ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی ذوق .بیمزگی . ◄ بی سلیقگی . (ناظم الاطباء). ◄ عدم قدرت احساس زیبائیها. مقابل باذوقی .
مترادف و متضاد واژهدان
بدسلیقگی، کجسلیقگی (متضاد: سلیقهمندی، خوشسلیقگی) بیاحساسی، بیحالی، بیدماغی، بیشوروحالی