بی رویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی رویه . [ ی َ/ ی ِ ] (ص مرکب ) که رویه ندارد. رجوع به رویه شود.
بی رویه . [ رَ وی ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + رویّه ) بی اندیشه و فکر. ناسگالیده . بی تفکر. رجوع به رویّه شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بیقاعده، بیشیوه (متضاد: نظاممند) بیحساب، بیحساب و کتاب
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی