بی رویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی رویه . [ ی َ/ ی ِ ] (ص مرکب ) که رویه ندارد. رجوع به رویه شود.
بی رویه . [ رَ وی ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + رویّه ) بی اندیشه و فکر. ناسگالیده . بی تفکر. رجوع به رویّه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی رویه . [ ی َ/ ی ِ ] (ص مرکب ) که رویه ندارد. رجوع به رویه شود.
بی رویه . [ رَ وی ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + رویّه ) بی اندیشه و فکر. ناسگالیده . بی تفکر. رجوع به رویّه شود.