بی ریشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ریشه . [ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + ریشه ) آنچه ریشه نداشته باشد چون کاغذ بی ریشه و انبه ٔ بی ریشه و مانند آن . (آنندراج ). بدون الیاف . (ناظم الاطباء). ◄ بی اصل . رجوع به ریشه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی