بی ستاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ستاره . [ س ِ رَ / رِ ] (ص مرکب ) (از: بی + ستاره ) بدون ستاره . (ناظم الاطباء). ◄ کنایه از بداختر و بدطالع. (آنندراج ). بدبخت و بی طالع. (ناظم الاطباء). رجوع به ستاره شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی