بی سیرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی سیرت . [ رَ ] (ص مرکب ) (از: بی + سیرت ) فاسق و فاجر. ◄ بی آبرو و رسوا. (ناظم الاطباء). ◄ مفعول که به رسوائی کشیده شده است . و رجوع به بی سیرت کردن و رجوع به سیرت شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی سیرت . [ رَ ] (ص مرکب ) (از: بی + سیرت ) فاسق و فاجر. ◄ بی آبرو و رسوا. (ناظم الاطباء). ◄ مفعول که به رسوائی کشیده شده است . و رجوع به بی سیرت کردن و رجوع به سیرت شود.