بی شبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی شبان . [ ش َ ] (ص مرکب ) (از: بی + شبان ) بی چوپان . بدون نگهبان گله . بی پاسبان رمه : مرو از پس این رمه ٔ بی شبان ز هرهایهایی چو اشتر مرم . ناصرخسرو. رجوع به شبان شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی