بی علم

بی علم . [ ع ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + علم ) بی دانش . جاهل . نادان : طاعت بی علم نه طاعت بود طاعت بی علم چو باد صباست . ناصرخسرو. شرف در علم و فضلست ای پسر عالم شو و فاضل بعلم آور نسب، ماور چو بی علمان سوی بلعم . ناصرخسرو. سخن را بمیزان دانش بسنج که گفتار بی علم باد است و دم . ناصرخسرو. مردم از گاو ای پسر پیدا بعلم و طاعتست مردم بی علم و طاعت گاو باشد بی ذنب . ناصرخسرو. دو کس دشمن ملک و دین اند یکی پادشاه بی حلم دویم زاهد بی علم . (گلستان ). ◄ بی آگاهی . بی اطلاع . بی وقوف . رجوع به علم شود.