بی غایت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی غایت . [ ی َ ] (ص مرکب ) (از: بی + غایت ) بی پایان . بی نهایت . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) ◄ بسیار. (ناظم الاطباء). رجوع به غایت شود.