بی غیرتی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی غیرتی . [ غ َ / غ ِ رَ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی غیرت . بی ناموسی . بی شرفی . بی حیایی . بی دردی . بی عاری . که رشگن نبود بر ناموس خود. رکاکت . بی رگی : لیکن بحساب کاردانی بی غیرتی است بی زبانی . نظامی . رجوع به غیرت و بی غیرت شود.
فرهنگ املایی واژه‌دان
واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی