بی قواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی قواره . [ ق َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) (از: بی + قواره ) بی اندام . بداندام . (یادداشت مؤلف ). ◄ ناقواره . پارچه و قماش که از قدر حاجت بیشتر یا کمتر است . پارچه که یا ناقص و یا زائد از جامه ٔ مقصود باشد. (یادداشت مؤلف ). ♦ بی قواره بریدن ؛نه باندازه برش دادن .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی