بی لطفی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی لطفی . [ ل ُ ] (حامص مرکب ) نامهربانی . بی محبتی . ◄ بی ظرافتی . ◄ ناپسندی . (ناظم الاطباء).