بی مرحمت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی مرحمت . [م َ ح َ م َ ] (ص مرکب ) (از: بی + مرحمت ) نامهربان . (ناظم الاطباء). بی لطف . بی شفقت . و رجوع به مرحمت شود.