بی مرد

بی مرد. [ م َ ] (ص مرکب ) خالی از مرد. فاقد جنس نرینه ٔ آدمی . ◄ خالی از سکنه و اهالی : جهان سر بسر پاک بی مرد گشت بر این کینه پیکار ماسرد گشت . فردوسی . شوند انجمن کاردیده مهان در آن رزم بی مرد گردد جهان . فردوسی . ♦ بی مرد و مدد (زنی ...) ؛ زنی بی کس . (یادداشت مؤلف ).