بی مصرف

بی مصرف . [ م َ رَ ] (ص مرکب ) (از: بی + مصرف ) که محل صرف ندارد. که جای بکار رفتن ندارد. ◄ بیفایده و هیچکاره . (ناظم الاطباء): آدمی بی مصرف ؛ هیچکاره . کاغذی بی مصرف ؛ بکار نیامدنی . (یادداشت مؤلف ).

به‌دردنخور، باطله، بی‌استفاده، بی‌فایده، بیهوده، مهمل بی‌کاره (متضاد: مفید)

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی