بی ملاحظه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ملاحظه . [ م ُ ح َ / ح ِ ظَ / ظِ ] (ص مرکب، ق مرکب ) (از: بی + ملاحظه ٔ عربی ) که رعایت جوانب نکند. که جانب مردمان نگاه ندارد. بدون تأمل . بدون بصیرت و از روی بی عقلی و بی دانشی . (ناظم الاطباء). مغرورانه . لغو. پرت . پرتکی .نفهمیده . نسنجیده . الاّبختی (در تداول عوام )؛ آدم بی ملاحظه، که رعایت جوانب نکند. و رجوع به ملاحظه شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بیاحتیاط، بیمبالات، بیمحابا نترس، بیپروا (متضاد: ملاحظهکار)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی