بی ملاک

بی ملاک . [ م ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + ملاک عربی ) در تداول فارسی زبانان، بدون مأخذ. بدون مدرک و دلیل . نه از روی قاعده و اساس . رجوع به ملاک شود.