بی موقع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی موقع. [ م َ/ مُو ق ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + موقع عربی ) بیجا و بی هنگام و بی وقت . (ناظم الاطباء). رجوع به موقع شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
بیگاه
بیگاه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی