بی نیازی دادن

بی نیازی دادن . [ دَ ] (مص مرکب ) توانگر کردن کسی را. غیرمحتاج کردن او را : ترا بی نیازی دهم در جهان گشاده کنم گنجهای جهان . فردوسی . ترا بر سران سرفرازی دهم هم از مهتران بی نیازی دهم . فردوسی . بهر آلتی سرفرازیش داد هم از خواسته بی نیازیش داد. فردوسی .