واژه جو

بی هیبتی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی هیبتی . [ هََ / هَِ ب َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی هیبت . ملایمت و نرمی . بی صلابتی . مقابل مهابت : چه بی هیبتی دیدی از شاه روم که پولاد را نرم دانی چوموم . نظامی . رجوع به هیبت شود.

معنی بی هیبتی | واژه جو