بی وضو

بی وضو. [ وُ ] (ص مرکب ) (از: بی + وضو = وضوء) که وضو ندارد. که فاقد طهارت است : شبی همچو روز قیامت دراز مغان گرد من بی وضو در نماز. سعدی . که دانند در بند حق نیستی اگر بی وضو در نماز ایستی . سعدی . حافظ هر آنکه عشق نورزید و وصل خواست احرام طوف کعبه ٔ دل بی وضو ببست . حافظ. رجوع به وضو شود.