بی وفایی

بی وفایی . [ وَ ] (حامص مرکب )صفت بی وفا. بدعهدی . (ناظم الاطباء). مقابل باوفائی ووفاداری . زنهارخواری . (یادداشت مؤلف ) : که دانست از تومرا دید باید بچندان وفا اینهمه بی وفایی . فرخی . هر روز جهان به جانرباییست انصاف ده این چه بی وفاییست . نظامی . چون کز تو وفاست بی وفایی پیش تو خطاست بی خطایی . نظامی . شد دشمن تو ز بی وفایی چون بازبرید از آشنایی . نظامی . بخوبان دل مده حافظ ببین آن بی وفاییها که با خوارزمیان کردند ترکان سمرقندی . حافظ. نمی خورید زمانی غم وفاداران ز بی وفایی دور زمانه یاد آرید. حافظ. مگر که لاله بدانست بی وفایی دهر که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد. حافظ. ◄ ناسپاسی . ◄ غدر و خیانت . ◄ ناپایداری . (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی