بی پروا

(پَ) (ص مر.) بی باک، نترس.<br>

(پَ) (ص مر.) بی باک، نترس.

بی پروا. [ پ َرْ ] (ص مرکب ) دلیر. شجاع . ناترس : داد ما آن شوخ بی پروا نداد بس که بی پرواست داد ما نداد. ؟ ◄ غافل . بی توجه . رجوع به پروا شود.

بی‌احتیاط، عجول، خودرأی، آماده کار بی‌پروایانه، نسنجیده، نپخته، بی‌خرد

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی