بی چند

بی چند. [ چ َ ] (ص مرکب، ق مرکب ) بی حساب . بی شمار. فراوان . بسیار : به نزدیک خال آمد آورد مال فروماند از آن مال بی چند خال . شمسی (یوسف و زلیخا). ♦ بی چند و چون ؛ بی کم و کیف : ای خدا ای قادر بی چند و چون واقفی از حال بیرون و درون . مولوی . رجوع به چند شود.

بیچند. [ چ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان نهبندان است که در بخش شوسف شهرستان بیرجند واقع است و ٥٤٤٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).

بیچند. [ چ َ ] (اِ) درخت . (ناظم الاطباء) (اشتینگاس ) (شعوری ج ١ ورق ٢٠٧).